De afgelopen dagen waren er veel negatieve berichten over het feit dat B2G e-factureren project haar doelstelling van 10% in 2010 niet heeft gehaald. We lijken echter te vergeten dat de overheid het allereerst heeft aangedurfd zich als launching customer te profileren. Bovendien heeft ze zichzelf ook harde deadlines gesteld (10% in 2011, 80% in 2014 en 100% in 2017). Laten we eens wat dingen in context zetten:
Dat de doelstelling van 10% eind 2010 niet gehaald is, heeft allerlei oorzaken. Als we wat meer afstand nemen, dan zien we dat het altijd wel even duurt voordat een segment binnen de overheid in beweging komt. Dat was vroeger al zo en dat is nu niet anders. Daar komt nog bij dat de beweging moet worden gerealiseerd op alle vier lagen van de overheid (rijk, provincie, gemeente, instanties op afstand), bij de factuurverzenders en bij softwarepakketten. Dat is niet niks.
Wat als de overheid zich geen deadlines had gesteld? Was de berichtgeving dan ook zo negatief geweest? Waarschijnlijk niet. We moeten de overheid dan ook prijzen dat ze het heeft aangedurfd zich zo te positioneren (ook al heeft ze er zelf voor gekozen) en haar niet meteen afstraffen omdat de eerste kleine doelstelling niet meteen gehaald is. Laten we nu eens rustig wachten totdat de overheid op stoom komt en eind 2011 (nieuwe 10%), 2014 (80%) en 2017 (100%) nog eens meten.
Bovendien, de grootste voordelen voor e-factureren liggen vooral bij het bedrijfsleven. Wanneer gaat zij (VNO-NCW, MKB Nederland?) komen met een concreet plan om tenminste dezelfde prestaties te leveren in 2014 (80%) en 2017 (100%)? En wat als die doelstellingen niet worden gehaald? Kunnen we dan zelfreflectie van het bedrijfsleven verwachten?
Zijn er dan geen kritiekpunten. Jawel, er zijn er genoeg (ook nadat het bedrijfsleven haar eigen paadje heeft schoongeveegd). Het bedrijfsleven kan de overheid bijvoorbeeld beter helpen bij het halen van haar toekomstige doelstellingen. Maar dan moet de overheid ook nog een stap maken. Bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat er open source kits beschikbaar zijn (ook van het PDF UBL formulier) waarmee men aansluitingen op Digipoort kan realiseren. Daarnaast zou het aansluitproces wel eens wat eenvoudiger kunnen. Daarnaast: dwingen is leuk, steunen is nog leuker.
Conclusie
Het glas is meer dan halfvol. Het zou bovendien mooi zijn als het bedrijfsleven de handen ineen slaat om te proberen dezelfde doelstellingen te bereiken. Dan gaan we in 2014 en 2017 kijken wie er het beste heeft gescoord.
Eerlijk? Of niet? Discussieer mee op onze open LinkedIN groep http://linkd.in/h3HxG7
De Column is geschreven door Friso de Jong, directeur Factuurwijzer
