Elektronische kaart voor vreemdelingen brengt e-government naar niet-Belgen

Dankzij de invoering van de elektronische kaart voor vreemdelingen krijgen mensen met een andere nationaliteit gelijkaardige mogelijkheden als de Belgen met hun elektronische identiteitskaart.
Alle vreemdelingen ouder dan 12 jaar die in België een verblijfsrecht hebben, kunnen nu een elektronische vreemdelingenkaart aanvragen die hen gelijkaardige mogelijkheden biedt als de eID.

“De kartonnen kaarten passen niet langer bij een moderne overheid”, vertelt Sander Loones van de Dienst Vreemdelingenzaken. “Als we werkelijk een doorgedreven e-governmentbeleid willen uitbouwen, moeten we alle inwoners van België daarbij betrekken. Ongeveer 8 miljoen Belgen krijgen een eID, en zo’n 760.000 vreemdelingen, zowel Europeanen als niet-Europeanen, zullen een elektronische vreemdelingenkaart krijgen. Die is, net als de eID, uitgerust met een digitaal certificaat van Certipost. De rol van Certipost in dit project is dan ook cruciaal.”

De houders van de elektronische vreemdelingenkaart zullen gebruik kunnen maken van e-governmentdiensten zoals het eloket en Tax-on-web. Ook gemeentelijke toepassingen, zoals het reserveren van materiaal en de toegang tot het containerpark of de bibliotheek, behoren tot de mogelijkheden. De kaart kan ookdienen om documenten elektronisch te ondertekenen. Daarnaast is er een praktisch voordeel: de kartonnen kaarten zijn te groot om in een portefeuille te stoppen en mogen niet worden geplooid, terwijl de elektronische versie, net als de eID, een stevig klein kaartje is.

Geen diefstal meer van blanco documenten
Ook voor de overheid betekent de elektronische vreemdelingenkaart een hele verbetering ten opzichte van de kartonnen versie. Zo vereenvoudigt de elektronische kaart de bestrijding van fraude en criminaliteit. “Sinds 1995 werden bij ongeveer 190 overvallen op gemeentehuizen bijna 45.000 blanco verblijfsdocumenten gestolen. Door de productie van de vreemdelingenkaarten in de gemeenten te vervangen door een gecentraliseerde aanmaak, kunnen we het risico op dergelijke diefstallen uitsluiten”, zegt Sander Loones. Vroeger konden er soms vergissingen gebeuren bij het typen van de gegevens op de kartonnen kaarten, zoals schrijffouten in vreemde namen. Ook dat probleem is met de elektronische versie van de baan. Bovendien heeft een vreemdeling niet langer een nieuwe kaart nodig wanneer hij verhuist, aangezien de adresgegevens op de chip geregistreerd staan.

Net zoals bij de eID, kan het adres gewoon digitaal worden aangepast. “De overheid heeft er natuurlijk ook baat bij dat de identiteit van de houder beter te controleren is met een digitale vreemdelingenkaart”, verklaart Sander Loones. “Maar de niet-Belgen zijn zelf zeker vragende partij – vooral de Europeanen, die af willen van de rompslomp met de kartonnen versie en die digitale diensten willen gebruiken. Ook de niet-Europeanen beseffen dat de digitale vreemdelingenkaart voor hen een nuttig instrument is.”

De elektronische vreemdelingenkaarten maken het overigens ook voor andere landen gemakkelijker om de vreemdelingen te controleren. Door een Europese verordening zijn alle EU-landen verplicht om een uniform model voor de verblijfsdocumenten van vreemdelingen te gebruiken. Met de elektronische kaart voor vreemdelingen is België, net zoals bij de eID, technologisch weer de voorloper in die overschakeling. Een volgende project wordt dan de ‘kids ID’, voor kinderen onder 12 jaar. “Uiteindelijk zal elke inwoner van België een elektronische kaart hebben”, zegt Sander Loones. “Dat is ook het streefdoel, want pas dan kan de overheid volledig overschakelen naar een digitale werkwijze. En pas dan kunnen we de identiteitskaart koppelen aan de SIS-kaart, zodat er slechts één handig kaartje overblijft. Een prachtig instrument dat iedereen in zijn portefeuille heeft zitten!”

Voor meer informatie over de elektronische identiteitskaart, surf naar www.certipost.be/eID


Mee eens of oneens? Laat hieronder een reactie achter